Ben daha önce hiç Elif Şafak okumamıştım. Bir şekilde ismini hep duymuştum ama kimdir, nedir neden gündeme gelmiştir bir şekilde kulaklarımı tıkamıştım. Geçtiğimiz tatilde arkadaşım "Araf"ı benim için yanında getirmiş, mutlaka oku dedi..Yazarı hakkında bilgi sahibi olmadan kitabını okumak çok hoşuma gidiyor , böylece yazar hakkında da tahminler yürütebiliyorum. İlk 20 sayfa çok zor geçti, sonraki 20 daha zor. Günde 500 sayfa okuma kapasitesi olan bir insan olarak üç günde ancak 80 sayfa okuyabildim. Hatta bir ara acaba okumayıp yarım bıraksam mı diye düşündüm. Sanırım 120 sayfadan sonraydı yavaş yavaş hikaye beni sarmalamaya, sevdiğim kıvama gelmeye başlamıştı. Son 10 sayfa da ise olaylar başdöndürücü bir hal aldı ve aniden kesilen rüzgar gibi beni ortada bırakarak bitiverdi. Biraz neye uğradığımı şaşırdım. Okuması her ne kadar zor olsa da kitaptan hoşlanmadım desem yalan olur çünkü bazı detaylar, karakterlerin ruh hallerinin tasvirleri, kelimelerin akışı başka bir yerlere sürükledi beni zaman zaman mest etti...
Sonradan internetten araştırdığımda kitabı beğenmeyen başlayıp yarım bırakanın çok olduğunu gördüm. Keşke sabredip devam edebilselermiş, kitabın yarısından sonra esas eğlence başlıyor çünkü. İnsanların içindeki naif, saf tarafları çok güzel işlemiş bence. Batıl inançlardan, mitolojiye, latin geleneklerinden, amerikan kültürüne döktürmüş te döktürmüş...Eğer fırsatınız olursa okuyun derim, ve biraz sabır gösterin kitaba, kredi verin belki devamı benim gibi hoşunuza gidebilir.
Kitabın ismi de ayrıca çok hoşuma gitti. "Araf" İki arada bir derede kalmışlık, ait olamama, ne buralısın ne oralı..Bu sıralar süregelen ruh halime çok uygun, belki de o yüzden beğendim kitabı...
