Kedim ile ilk günler

Miskin'i bulur bulmaz işten izin alıp Veteriner yolunu tuttum. Yolda giderken çok heycanlıydım. Bunca zaman bekle bekle sonunda bir kedi çıkmıştı karşıma. Ama bir yandan da endişelerim vardı. Yolda eşimi arayıp kediyi bulduğumdan ve eve getireceğimden bahsettim. Tabi ki planlar dahilinde olmadığı için bunu duymak çok hoşuna gitmedi. Aslında son durumda benim de düşüncem tatillerden sonra böyle bir işe girişmekti ancak Miskin aniden çıkıverdi karşıma sırtımı dönüp gidemezdim içim rahat etmezdi çünkü. Gittiğim veterineri çok önce internetten araştırıp kararlaştırmıştım zaten. İnternetteki yorumlarda olduğu gibi bende çok memnun kaldım ilk muayeneden. Kendisi oldukça ilgiliydi, her yaptığı işlemi detayıyla açıkladı. Bundan sonra ona gitmeye devam edeceğiz. Ayrıca eve geldikten sonra tuvaleti ile ilgili bir kaç şey sorduğumda hemen cep numarasını verdi whats up tan kakasının fotoğrafını çekip göndermemi istedi. Çocuk doktorları bile bu kadar ilgili olmuyor ben şahsen yaklaşımına bayıldım.

Veterinerden sonra direk eve geldik. 1-2 saat boyunca taşıdığım ufak mukavva kutudan çıkmadan uyudu. Bende bu arada tuvaletini ve mama kaplarını hazır ettim.Uyanır uyanmaz yemeğini koydum önüne. Bir önceki postumda ki videom Miskin'in ilk yemeği. Acıkmış olacak ki nomnom yedi bütün mamaları. Bu arada bulduğumda Miskin'in bıyıklarının yarısı  yanıktı,muhtemelen çıktığı arabanın motorundan kaynaklandığını düşünüyoruz iyi ki daha ciddi bir yaralanma olmamış. Bu sebeple ürkekliğinin yanı sıra gariban bir görünümü de var :) Veteriner önemli olmadığını zamanla çıkacağını söyledi. Şimdiden daha iyi durumdalar.

Mamasını yedikten sonra tekrar uyudu. Sonra eşim geldi. Benim sabredemeyip birisinden sahiplenmiş olabileceğimi düşünmüş, biraz bozulmuş hak veriyorum ama yanmış bıyıkları ve hikayeyi dinleyince oda bir şey demedi hatta ben öyle bir emri vaki yapacak olsam çirkin kedi seçermiydim diye takıldım oda nesi çirkin şirin kedi işte dedi :)

Gerçekten miskin biraz çirkin bence :) ama çok sevimli ve sevecen bir kedi. Seçmiş olsaydık bu kadar iyi huylusunu bulabilirmiydik sanmıyorum. Cuma günü yalnızlık çekmesin diye beraber salonda yattım. Hemen hemen hiç miyavlamadı, Uyandırmaya da çalışmadı. Ara ara yemeğe çişe kalktı sonra yanıma kıvrıldı. Ertesi günde çoğunlukla uykuyla geçirdi akşam ise yatak odasının kapısını kapadık ve sabaha kadar sesini duymadık. Kendi kendine kalabilen bir kedi ne mutlu ki. Salondan hiç ayrılmıyor zaten diğer odalara girmeye çekiniyor. Zaman geçtikçe ve kendine güveni arttıkça bu durum değişecektir ama o günler geldiğinde birazda büyüyeceği için akıllanacaktır, laf sözden biraz anlayacaktır diye umuyorum. Pazar günü oldukça hareketliydi kurdeleden oyuncak yaptım bayıla bayıla saatlerce oynadı. Ben yoruldum o yorulmadı. Onun üzerine bir süre de eşim oynadı.

Yani artık stratejimiz işten geldikten sonra Miskin'i mutlaka oynatarak yormak ve uyku saatlerini bize göre ayarlamasını sağlamak. Zaten geceleri problem çıkaran bir kedi değil ama ne olur ne olmaz :)

Ona bir sürü yeni oyuncak aldım ,çocukluğunu doyasıya yaşasın istiyorum yalnızlığını hissetmesin. Kendi yaptığım oyuncaklar var hepsinden ayrıca bir postta bahsedeceğim.

Az önce aldığım yavru kedi tasmasını taktım resmen çıldırdı. Boynundan çıkarmak için elinden geleni yapıyor. Büyüdüğünde tasma takmayı düşünmüyorum ama şu an için evin içinde kayboluyor yada ayağımızın altına giriyor farketmiyoruz, Bu durum kazalara sebep olabilir diye düşünüyorum bu sebeple bir süre alışması lazım biraz büyüyünce zaten ihtiyacımız kalmayacak.

Ben bu yazıyı yazarken garibim tasmayla cebelleşmekten yorgun düştü. Neyse şimdilik çıkardım yavaş yavaş alıştırmak lazım sanırım, çokta üzmek istemem.Zaten annesinden yeni ayrılmış yavrucak bıyıkları yanmış, yeterince strese girmiş birde ben yormayayım değil mi ama ?

Maceralarımız devam edecek...

Tanıştırayım Oğlum Miskin !

Her şey çok ani oldu. Cuma günü öğle yemeğinden sonra her zamanki gibi biraz yürüyüş yapmak için iş yerinin bahçesine çıkmıştık. Bir de baktım minik bir kedi iş yerinden bir bayanın elinde. İş yerimiz duvarlarla çevrili ve bahçesi oldukça geniş bu sebeple içeriye kedi girmesi pek mümkün değil. Bir arabanın motoru içine seyahat ederek içeriye girmiş. Bahçede 3 tane de büyük köpek geziyor. Onlarda gözlerini dikmiş uzaktan kesiyorlar miniği.Yani onu arada bırakırsak kesinlikle köpekler tarafından boğulacak hiç şansı yok.

O an karar verdim. Hayalimdeki kedi tipi değildi. Hep karnı beyaz, sarman veya maskeli bir kedim olmasını hayal etmiştim, kırçıllı bir tekir değil. Ama öyle uysal ve tatlı bakıyordu ki. Evet dedim neden olmasın. Hemen iş yerinden izin alarak miniği veterinere götürdüm. Parazit aşısı, pire damlası yapıldı, kimlik kartı çıkartıldı.Tam  900 gr ve veterinerimiz 2,5 aylık olduğunu tahmin ediyor. Herhangi bir sorunu yok gibi gözüküyor. Mama yemesi su içmesi gayet normal hatta fazla bile yiyor veterinerin söylediğinden fazla koymak zorunda kalıyorum.  Tuvaletini de yapıyor ama biraz miyavlayarak. Tuvaletini hep kutusuna yaptı hiç bir şey yapmama gerek kalmadı. Sanırım parazitlerini düşürüyor. Biraz piresi de vardı ama damladan sonra kalmadı.

En önemli özelliği oldukça sakin ve ürkek olması. Oynarsak oynuyor ama oynamıyorsak kendince takılıyor zaten çoğunlukla uyuyor. Nadiren miyavlıyor. İlgi çektiğini anlamaması için miyavlamalarına hiç tepki vermiyoruz.

Henüz salondan hiç ayrılmadı. Biz tv izlerken oda kucağıma çöreklenip bizimle birlikte izliyor, izlerken uyuya kalıyor. Eğer izin versem ellerimi ısırma ve patileriyle tutma eğilimi gösteriyor ama öle yaptığında hayır diyip oyunu bitiriyorum. Sanki ufaktan hayır kelimesini anlamaya başladı. Kağıt topları çok seviyor ama uçan  kurdele favorisi. İlk gece salonda yanında yattım yabancı bir ortam kendini yalnız hissetmesin istedim. Ara sıra uyanıp yemek yiyip tuvalete girip yattı oda . Pek uyandırma girişiminde bulunmadı. Dün gece ise salonda yalnız bıraktım. Herhangi bir miyavlama falan duymadık. Sabah geldiğimizde koltuğun üstünde uyoyordu.

Televizyonun olduğu sehpanın kenarlarına yapışkan bantlar koydum ki çıkmasın şimdilik işe yarıyor.
Yine televizyon kablolarını alimunyum folyo ile sardım. İnternette bir kaynakta aluminyumu dişlemenin hoşlarına gitmediği yazıyordu. Zaten çoğu kabloyu  şu postum da bahsettiğim kablo kılıflarından geçirmiştim .Ama illaki artan kısımlar oluyor belki ondan biraz daha satın almalıyız. Önlemimizi sağlam alalım da sonra üzülmeyelim :)

Miskin şu an için çok iyi huylu bir kedi. Doğru dürüst hiç zorluk çıkarmıyor.Hatta eşim bile ilgileniyor ara sıra seviyor ama çoğunlukla eşimden korkupkoltukların altında saklanıyor  :)) Hiç bir şey yapmadığı halde sanırım cüssesinden çekiniyor hehehe

Şimdilik durumumuz böyle, iyi gidiyor , iyi gitmesinde Miskin'in davranışlarının payı büyük. Bir önceki deneyimimizle oldukça farklı. Hep böyle uslu olur umarım. En azından eşim iyice alışana kadar :))

Miskin'in ilk yemeği , sesi açmayı unutmayın  :)

Gelişmelerle burada olacağım,

Sevgiler..