Hazırlıklar Başladı

Yarın büyük gün.. Yeni kediyi almaya gideceğiz. Hem heyecanlıyım ama hem de içim sızlamıyor değil. Aklıma getirmemeye çalışıyorum ama kendimi Miskin' e ihanet ediyor gibi hissediyorum. Siz de böyle hissettiniz mi ? Keşke ama keşke hiç bunları yaşamasaydık o bizimle birlikte olsaydı...Onun yanına bir kardeş alıyor olsaydık ..Bu dilekler faydasız ama dile getirmeden duramıyorum işte neyse..

Ufaklık gelmeden her şey hazır olsun istedim, tüm malzemeler tamam gibi. Az sonra tuvaletini kurulayıp içine kumunu da boşaltacağım. Kedi ağacını yalnızca 1 metre yükseklikte kurdum yüksek olursa düşer diye korktum. Birde unutmadan %70 alkol solüsyonu ile suyu yarı yarıya karıştırıp ev yapımı bir dezenfektan ile her tarafı koltuklar dahil şöyle bir fısfıslamayı düşünüyorum. 1 sene kadar dayanmaz mikrop falan ama olsun yine de fazladan bir dezenfeksiyon zarar getirmez yeni mikrop varsa onları da öldürmüş oluruz. Hatta bu dezenfeksiyon olayını ara sıra tekrarlamayı düşünüyorum.

Aldığım ıvır zıvırlar ise böyle oldu

 Sanicat'in bakterileri öldürdüğünü iddia ettiği bir kumu var. Bana bundan sonra böyle kumlarla gelmeleri lazım. Hele virüs öldüren kumlar varsa isterse 5 katı fazla ödeyeyim yine onlardan alırım. 

Kuru mamayı daha önce memnun kaldığımız Royal Canin Baby Cat 34 aldım yine.Miskin çok severek yemişti kuzum benim.

  Yeni kedinin kendine ait yeni oyuncakları olsun diye düşünerek biraz ıvır zıvır bir şeyler aldım.

Bu sopa çok süper bir şey.

Olmazsa olmaz tuvalet önü paspası . Tuvalet modelimiz yine aynı, Savic marka kapalı tuvalet.Daha önce onunla ilgili bir yazım var.

Vitamin şart. Yalnız aslında Virbac marka macundan almak istemiştim veterinerimizin önerisi bu yönde ama Türkiye'de o marka bulunmuyor malesef. Bende Gimpet'in macunundan almak zorunda kaldım. Zaten bu hafta sonu beslenmesi ile ilgili bir plan hazırlamayı düşünüyorum. Verilmesi gereken besinleri ve sıklıkları bir kağıda not alıp buzdolabına asıcam. Aslında benzer bir derlemeyi kendi beslenmemiz için de yapmam lazım. İşim çok..

Bu küreğin bu kadar büyük geleceğini düşünmemiştim.Önceki küreğe göre oldukça büyük belki tuvalet temizlik faslını kısaltabilir. Deneyimlerimi paylaşırım sizinle 

Ev gibi duruyor ama aslında bu bir taşıma kutusu. Daha önce Miskin'i son görüşüm taşıma kabının içinde olmuştu. Klasik plastik önü telli olanlarlardan o yüzen öyle bir kap almak istemedim, o görüntü aklımdan çıkmıyor farklı şekilde bir şey olmasını istedim. Bu defa katlanıp iç içe geçip küçülebilen kumaş bir model tercih ettim. Artısını eksisini kullandıkça sizinle paylaşırım.

Şimdilik bizdeki haberler böyle. Acaba iyi mi yapıyorum kötü mü yapıyorum bilmiyorum. Çünkü senesinin dolması ile birlikte bu sıralar daha da çok aklıma düşüyor Miskin. Özlüyorum onu çok...Bu kediciğin gelmesi umarım bizi daha çok üzmez ... 

Hem çok heyecanlıyım hem de çok korkuyorum. 

M

1 Yıl Sonra Yeniden

Miskin'i kaybedeli neredeyse 1 yıl oldu. İtiraf edeyim zaman bile acısını hafifletmede çok başarılı olmadı. Çok isteyerek sahiplenirken bile bu kadar çok seveceğimi, yokluğunun beni bu kadar üzeceğini düşünmemiştim. Hayatta hiç bir şeyin garanti olmadığını her an her şeyin değişebileceğini acı bir şekilde hatırlattı bana. Biraz da hastalığın kötü bir seyri olması da hem onu hem bizi çok yıprattı. Son bir senede biraz daha soğudu acımız ama hala sızlıyor içim.

Amerika konusu malesef olmadı, ufak bir aksilik çıktı ama çok üzüldüğümü de söyleyemeyeceğim. Aman ne yapalım dedim ben de ertelediğim her şeyi yaparım canıma minnet :). Ve kararı verdik yeni bir kedicik sahipleniyoruz...

 Veterinerimiz aracılığı ile evde doğmuş çok tatlı dört yavruyu görmeye gittik. Ben iki diye tuttursam da eşimi ikna edemediğim için aralarından grili beyazlı  bir yavruyu sahipleniyoruz, tam delişmen bir tipe benziyor. Cin gibi gözleri var, insan annesinin dediğine göre çok zekiymiş ve planlı hareket ediyormuş :).

Tam sütten kesilsin diye 10 gün sonra almaya karar verdik. Bu perşembe veterinere almaya gideceğiz. Bu arada bu sefer kızımız olacak. Bugün gerekli malzeme, oyuncak alışverişlerini yaptım. O gelmeden her şeyi hazır olsun istiyorum. Eşim bir süredir evden çalışıyor. Yani kedicik evde yalnız kalmayacak birbirlerine göz kulak olacaklar bu sebeple içim daha rahat. Malesef kısa bir süredir sağlık sorunları yaşıyoruz ve morale bu dönemde hiç olmadığı kadar ihtiyacımız var. Umarım minnoş şansı ile gelir...

İşte bende son gelişmeler böyle, güzel  haberlerle tekrar görüşmek üzere kendinize iyi bakın gelişmeleri paylaşmaya çalışacağım.

Sevgiler,

M

Hikayenizi Benimle Paylaşın

Merhaba,

Yaz geliyor ama biz karanlık ve zor günler yaşamaya devam ediyoruz ülke olarak. Her patlamadan sonra bugün de ölmedik şanslıyız diyoruz. Hayatını kaybeden masumların arkasından ağlıyoruz, annelerin, yakınlarının acılarını hissediyoruz, elimizden başka bir şey gelmiyor malesef...

Neyse konuyu dağıttım topluyorum...

Eğer burada hikayesini paylaşmak isteyen kedi, köpek dostları var ise bloğumun herkese açık olduğunu bildirmek isterim. İster kaybettiğiniz meleklerin hatırası, ister hastalıktan kurtardığınız canların hikayesini kedimibeklerken@gmail.com  adresine gönderirseniz bloğumda yayınlayabilirim.

Keşke ben hikayemde mutlu sona ulaşmış olsaydım da size bir ışık tutabilseydim, bir tedavi bulsaydık ama malesef olmadı. Belki sizlerin arasında zorlu hastalıkların üstesinden gelenler vardır (Yorumlarda bazen iyileşen kediler olduğunu okuyorum ve çok mutlu oluyorum).  Yada yanlış teşhisler ile karşılaşanlar ve bu konuda tavsiyesi olan kişiler olabilir . İnanın bu bilgiler çok kıymetli, paylaşmak lazım ki herkes öğrensin aynı hatalara düşmesin.

Daha aydınlık günlerin gelmesi umuduyla, sevgiler..

M

Biraz Değişiklik Yaptım

Merhaba!

Bloğu açtığımdan bu yana neredeyse 1.5 yıl oldu. Bu 1.5 yıl içinde çok şey oldu, hayat değişti ben değiştim. Dolayısıyla bloğumu da yenilemeye genel yazı konseptini biraz değiştirmeye karar verdim.
Artık biraz daha "plog" tadında olacak :) Neymiş bu plog derseniz, yazı ağırlıklı değil resim ağırlıklı anlatımlara plog deniyormuş.  Bazen bir günlük gibi eski yazılarımı okuyorum, insanın geçmiş duygularını hatırlaması notlar alması gerçekten çok güzel bir şeymiş. Miskin hakkında o kadar çok yazı yazmasam, zaman bana bazı detayları unutturacaktı ama ben onun hakkında yazdığım güzel yazıları okuyup gülümseyebiliyorum şimdi. Hastalık dönemini ise unutmaya çalışıyorum diyelim çünkü bazı şeyleri unutmak mümkün olmuyor.

Böyle bir girişin ardından bu hafta sonu neler yaptım onları yazayım.

Cumartesi sabahı kahvaltıdan sonra işe evdeki sökükleri dikerek başladım. Arka planda da Kiralık Aşk izledim. İşin gerçeği ben pek Türk dizisi izlemem ama bu dizi hem komik, hem kafa dağıtıyor özellikle yemek yaparken, ev işi yaparken, gece yatmadan iyi geliyor, başladık bakalım ..

Sökük dikme işleri bitince karnım acıktı. Ben de haluj yapmaya karar verdim. Bilmeyenler için Haluj bir çerkez yemeğidir. Genelde patatesli yapılır ama biz peynirli ve soğanlısını yaparız. Tarif çerkez olan annemin babanesinden kalma. Bizim evde çok sık yapılır ve damağımız alıştığı için midir nedir bütün aile bayıl bayıla yer. Buraya da hemen basitçe tarifini bırakayım.

Hamur için 2-3 Bardak Un, 1 Yumurta, 1 Çay Kaşığı Tuz, Birazcık Yağ
Tüm malzemeleri yoğuruyoruz ve 5 dk kadar dinlendiriyoruz.

Hamur dinlenirken hemen içini yapmaya başlıyoruz. İki orta boy soğan, yada 3 küçük soğan, 100-150 gr beyaz peynir, göz kararı kırmızı Toz Biber, yine göz kararı nane.. Soğanları rondodan geçirip yarım çay bardağı yağ döktüğümüz tavada soteliyoruz. Soğanlar ölünce ocaktan alıp henüz sıcakken beyaz peyniri ve baharatı ekliyoruz ve karıştırıyoruz. Aşağıdaki fotoğrafta henüz kırmızı toz biberi eklememişim.

Sonra hamurlar bezelere ayrılır ve 2-3 mm kalınlıkta yuvarlaklar şeklinde açılır. Boyutlarını aşağıdaki fotoğraftan çıkartabilirsiniz. Açılan yuvarlakların ortasına içten bir tatlı kaşığı eklenir ve yarım daire şeklinde kapatılır. Uç kısımlarına bastırılır ve kıvrılır.

Sonra kaynamakta olan bir tencere suya halujlar salınır ve 10 dakika kadar haşlanır. Aşağıdaki tavanın içinde tatlı biber eklenmiş harcı görebilirsiniz.

Aşağıda gördüğünüz üzere halujlar fokur fokur kaynıyor. Bu arada verdiğim tarif yaklaşık 3 kişilik ama biz iki kişi bitirebiliyoruz :). Afiyet olsun, tarifle ilgili sorunuz olursa yada detaylandırmamı isterseniz lütfen yorum kutusuna not bırakın. Bu güzel yemeği herkes bilsin yesin isterim.

Pazar günü ise klasik kahve ve kitap keyfi yaptım.

Bu arada her zaman Jacobs filtre kahve içerdim ama geçtiğimiz hafta Gloria Jeans'ten fındıklı bir kahve aldım. Gerçekten çok güzel kokuyor. tavsiye ederim :) Daha önce Starbucks'tan kahve almıştım ama pek beğenmemiştim.

Öğlen için karnım acıkınca pırasalı börek yapmaya karar verdim. Aşağıdaki fotoğrafta pırasalı böreğin içini görüyorsunuz.

Aşağıda da böreğin kalan parçaları, nasıl bir açlıkla saldırdıysam :)

Şu öve öve bitirilemeyen, MAC marka rujlara alternatif olarak gösterilen hatta daha iyi denen Golden Rose Velvet Matte rujlardan ben de alayım dedim.

Soldan sağa 27, 16 ve 12 numara

Aşağıdan yukarıya 27,16,12 numara.

27 gerçekten çok güzel bir şeftali rengi, 16 biraz daha koyu kiremite çalan bir şeftali. 12 numara ise koyu bir pembe. Normalde fiyatı 17 TL' ydi. İnternette fiyatının 10 TL' ye düştüğünü görünce daha fazla bekletmeden alayım dedim. Son günlerde kozmetiğe fena merak sardım. Sürümü çok güzel değil, mat olduğu için formülü gereği sanırım bu tarz rujlar böyle oluyor. Altına kesinlikle bir nemlendirici sürmek gerekiyor.  O zaman çok daha rahat dağılıyor. Bu rujlar beni uzun süre idare eder. Fiyat/performans açısından kesinlikle değer. Her bir ruj için Golden Rose bir de oje hediye ediyor. Yani oldukça karlı oldu bu alışveriş.

Şimdilik hafta sonum bu kadar. Bu akşam yapacaklarımı da daha sonraki bir post ile yayınlarım çünkü planlarım var :)

Bu arada Amerika için başvurumu yaptım. Şu an artık top karşı tarafta heyecanla bekliyorum. Artık belli olsunda bende hayatımla ilgili bir planlama yapmak istiyorum. Başvurmaya karar verdiğimde  bu kadar heyecan yapacağımı düşünmüyordum...Beni en çok belirsizlik yordu bakalım kısmet :)

Ben bir çay demleyeyim de sıcak sıcak içeyim, bu hafta havalar soğuyormuş sıkı giyinin !

Sevgiler,

M

İz Tv Kedici Programı ve Bekleyiş

Bugün sabah rastgele kanallar arasında dolaşırken İz Tv 'de "Kedici" programına rast geldim. Nasıl mutlu oldum anlatamam. İlk defa izledim ve benim çok hoşuma gitti  program formatı.

Farklı kedi sahipleri ve kedilerinin komik hikayelerini izleyerek güldüm. İz Tv Digitürk kanal 182' de yayınlanıyor. Uydu yada D-Smart' ta da olabilir.

Program detaylarına aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.

http://www.iztv.com.tr/kusaklar/program-bi-kedi-gordum-sanki

Çekimler Ankara'da bulunan kedi hastanesinde yapılmış. Benim izlediğim bölümde bir tane minik sarı kedi vardı resmen dişlerim kamaştı, ağzım sulandı diyebilirim :) Denk gelirseniz izleyin mutlaka :)

Başlıkta yazdığım "Bekleyiş" ise Amerika'ya gidiyor muyuz gitmiyor muyuz onun bekleyişi...

Geçtiğimiz hafta gitmek istediğim okula başvurumu gönderdim. Bu hafta muhtemelen olumlu yada olumsuz dönecekler. Başvuruyu yaptıktan sonra çok garip duygular içerisine girdim. Dün kedi sahiplendirme sitelerini gezdim mesela. Eğer olumlu olursa çok sevineceğim, benim için bir hayal gerçek olmuş olacak. Ama öte yandan kabul edilmezsem ve Türkiye'de kalacağımız kesinleşirse kedi sahiplenmeyi planlıyorum bu yüzden de çok heyecanlıyım. Yani hem olsun istiyorum, hem bir yandan da olmasın istiyorum.

Miskin'i hala özlüyorum. Her gün aklıma geliyor bir sebepten. Aslında yeni bir kedi sahiplenmek ile ilgili korkularım da yok değil. İnsan doğasının bir parçası gereği sürekli kıyaslar mıyım diye düşünüyorum mesela. Benim oğlum çok uslu çok iyi huylu bir kediydi, gece miyavlamaları dışında :). Yeni gelecek kedi nasıl olacak kim bilir... Eşim sevecek mi mesela.. Onun sevgisi Miskin'e karşıydı.  Yeni kedi almamıza da en çok o karşı çıkıyor. Ne çabuk unutuyorsun Miskin'i diyor. Ben bir daha aynı kaybı yaşamak istemiyorum sen nasıl göze alıyorsun diyor. Aslında bende korkuyorum ama hepimiz ölmeyecek miyiz zaten, hangimizin garantisi var ki ? Yada birbirimizi kaybetmeyecek miyiz? Kendimizi, Annemizi, babamızı, söylemek istemiyorum ama çocuklarımızı ..

Hayat bu kadar endişeyi taşımak ve bir şeylerden korkmak için çok kısa değil mi sizce de?

Zaten her yaşadığımız an aslında bir mucize ve kutlanması gereken bir zaman değil mi ? Neyin garantisi varki şu hayatta kendimizi maddi olarak bu kadar bağlıyoruz. Bir evimiz olsun diye yıllarca maaşımız kadar taksitler ödüyoruz. Yeri geliyor boğazımızdan, gezmemizden, eğlenmemizden  kısıyoruz. Hayatı bu kadar kesin gördüren ne bize acaba ? Ben artık sevdiğim , eğlendiğim şeylere öncelik veriyorum. Elbette söylemek istediğim şey "Ağustos Böcekliği" yapalım, değil içimizdeki "Karınca"yı kaybetmeyelim ama hala yaşıyorken hayattan da keyif almayı bilelim. Kendimizi mutlu edelim. Eşimiz, çocuğumuz yada başkaları için değil ilk önce kendimiz için yaşayalım. Kendi ruh sağlığımız yerinde olursa, mutlu olursak zaten etrafımızı da mutlu etmez miyiz?

Benim son zamanlardaki ruh halim böyle. Belki 30 yaşına girmiş olmak bu düşünceleri depreştirmiş olabilir. Zaman artık daha hızlı akıyor gibi sanki , vakit kaybetmek istemiyorum :)

Herkese mutlu ve patili cumartesiler,

M

Biz de Giller Takvimindeyiz

Merhaba,

Daha önce yazdığım bir yazı da bahsettiğim Giller Takviminde biz de 2016 için yerimizi almışız.
Miskin' in hastalığı ortaya çıkmadan önce başvuruyu göndermiştim, takvimde yayınlandı ama ne acı ki oğlum şimdi yok...Bilseydim ön yazısını daha özenli yazardım önümüzde daha çok seneler var diye bir heyecanla karalayıp göndermiştim :(

Kulaklarının önündeki minik taç tüylerini sevdiğimin kedisi, çok özledim çok.. Şöyle bir sarılsam, bir koklasam ne çok isterdim bizimle olsaydı hala. Yarın doğum günüm, ne dilek dilesem diye düşünürken Miskin aklıma geldi. Keşke ölmeseydi dedim.. Benim bu yılki doğum günü dileğim daha az kediciğin fip'ten ölmesi için bir çare, bir tedavi bulunması artık...

Mutlu Kedi Happy' nin Anısına

Uzun zamandır buralara uğrayamadım. Malum bir yandan iş yoğunluğu, bir yandan kişisel tembellik. Yorumlara mümkün olduğunca erken cevap vermeye gayret ediyorum ama bir yandan da kimseye bir faydam olamayacağı için çok üzülüyorum...Keşke bu hastalığın bir tedavisini bulsalar artık..

2015'e güzel bir şekilde arkadaşlarımızın yanında Balıkesir' de veda ettik. Benim için hayatımın en kötü yıllarından biriydi sanırım. İlk beşi sıralasam 2015 kesinlikle 1 numara olur. 2016 için ise umutlarım vardı, en azından tatil yaparak, bütün gün tv karşısında en sevdiğimiz arkadaşlarımızla tembellik yaparak, yiyerek içerek geçirdik. Sonra tekrar İstanbul tabi..

2016'da pek parlak geçmeyecek sanırım...Bir kaç gün önce malesef  Happy'i kaybettiğimizi öğrendim. Hiç görmeden çok sevdiğim, bütün maceralarını takip ettiğim,  ailesinin boncuğu Happy artık Miskin ile beraber. Eminim birlikte evrenin bir köşesinde mutlu mutlu oynayıp, bol bol bir ağacın gölgesinde kestiriyorlardır...

Bu yazımı ona ve sahibine ithaf etmek istedim. Benim blog yazmaya başladığım dönemlerde http://www.yavrukedibuldum.com/'u henüz keşfetmiştim. Mutlaka bu yazıyı okuyan herkese siteyi henüz keşfetmediyseniz açıp bakmanızı öneririm. Okumalara doyamadığım sahiplerinin de çok iyi insanlar olduğunu  düşündüğüm bir sitedir. Miskin'i kaybettiğim dönemde hep yanımda oldular sağ olsunlar. Aslında hiç bu olay olmadan da bir yazı yazmayı planlıyordum ama kısmet işte şans bana vakit tanımadı.

Happy' de artık ölümsüz bir kahraman. O sahibine böylesine ilham vererek acemi kediciler ve hatta çok deneyimli olan kediciler için bile çok kıymetli bir bilgi kaynağının yaratılmasına sebep oldu . Her macerası her deneyimi başkalarına yol gösterdi belki o çok kıymetli bilgiler, öneriler minik bebek kedilerin hayatını kurtardı ve bundan sonra da kurtarmaya devam edecek.

O adı gibi çok mutlu bir kediydi. Hayatını doyasıya  aynen bir kedinin doğasında olması gibi yaşadı.
Çok çok sevildi ve eminim ailesi tarafından çokça da özleniyor. Benzer yollardan geçen biri olarak insanın kalbindeki kırıklığın tamir edilmesinin hiç te kolay olmadığını biliyorum ve cümle kurmakta öyle zorlanıyorum ki şu anda...Happy'yi bizlerle tanıştırdıkları ve bu harika siteyi yarattıkları için bir kez daha teşekkür etmek istiyorum. Zamanın onlar için bu süreçte çabuk akmasını diliyorum, çokça da sabır...

Umarım bir gün tekrar yeni maceralar ile geri dönerler,

Bu gece iki tane mum yakacağım, biri Miskin biri de Happy için olacak...

Sevgiler,